شمارهٔ ۹۶ بلند اقبال
بلند اقبال / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
زقامت کرده ای بر پا قیامت
قیامت قامتی ای سروقامت
به پایت کس نکرد ار جانفشانی
گران جانی نموده است از لئامت
چوازحسن تو زاهد با خبر نیست
ز عشقت می کندما را ملامت
تورامأموم گردد شیخ وزاهد
کنی از روی مستی گر امامت
به پیغامی دهی جان مردگان را
تعالی الله از این فضل وکرامت
گذشته ز اشک سرخ و چهره زرد
بود با عاشقانت صد علامت
بلند اقبال اگر عاشق نمی بود
ز جان و زندگی بودش ندامت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیباییهای معشوق و عشق به او اشاره دارد. شاعر معشوق را با قیامت و قامت زیبا وصف کرده و به قدرت جذبهاش اشاره میکند که حتی زاهدان و عابدان را تحت تأثیر قرار میدهد. او بیان میکند که عشق به معشوق از آن حد بالاست که حتی جانفشانی برای او از ارزش خاصی برخوردار است. در نهایت، شاعر نیکبختی و سعادت عاشق را به خاطر عشق به معشوق میداند و میگوید اگر این عشق نبود، زندگی برای او بیمعنا میبود.