نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۱ - قطعه بلند اقبال

بلند اقبال / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

مباش از این سپس در بند تحصیل کمال ای دل

که کافش کاف تشبیه است یعنی مثل مال استی

کمال و فضل را یکسو بنه رو فکر مالی کن

که کس را مال اگر نبود کمال او وبال استی

وگر باشد تو را مالی که هرکس بیند و داند

شوی مطبوع هر طبعی نه هیچت گر کمال استی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ما توصیه می‌کند که از جستجوی کمال و فضیلت در زندگی دست برداریم و به جای آن به فکر مال و داشته‌های مادی باشیم. او به ما می‌گوید که اگر کسی مال نداشته باشد، کمالش همچون باری سنگین خواهد بود. همچنین، اگر مال داشته باشیم، حتی اگر کمالی هم نداشته باشیم، به عنوان انسانی محبوب و مورد احترام شناخته خواهیم شد. بنابراین، ارزش زندگی بیشتر به مال و ثروت است تا به کمالات معنوی.