شمارهٔ ۵ دقیقی
دقیقی طوسی / ابیات پراکنده / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
چرخِ گردان نهاده دارد گوش
تا ملک مر ورا چه فرماید
زُحَل از هیبتش نمی‌داند
که فلک را چگونه پیماید
صورتِ خشمش ار ز هیبتِ خویش
ذرّه‌ای را به دهر بنماید
خاکْ دریا شود، بسوزد آب
بِفْسُرَد نار و برق بشخاید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به قدرت و هیبت بی‌نظیر یک شخصیت اشاره دارد که گوش به فرمان اوست و کنترل و تأثیر زیادی بر جهان دارد. زحل که نماد قدرتمندی در آسمان‌هاست، به خاطر عظمت این شخصیت نمی‌داند چگونه باید عمل کند. خشم و قدرت او به قدری زیاد است که حتی اگر کوچک‌ترین نشانی از خشمش ظاهر شود، می‌تواند طبیعت را دگرگون کند و به زمین و دریا آسیب بزند. به طور کلی، شعر به نمایش قدرت و تأثیر یک وجود بزرگ در جهان پرداخته است.