غزل شمارهٔ ۱۳۶ ابن حسام خوسفی
ابن حسام خوسفی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
در سر هوس غمزه جادوی تو دارم
پیوسته نظر بر خم ابروی تو دارم
هر موی تو زنجیر من شیفته شاید
کاشفتگی از سلسله موی تو دارم
در حلقه سودازدگان جوی دلم را
کان غمزده را در خم گیسوی تو دارم
مرغان چمن میل بگلزار نمایند
من میل گل خوش نطر روی تو دارم
کوته نظران در طلب حور و قصورند
من روی توجُّه بسر کوی تو دارم
عمریست که از بیم رقیبان تو خود را
مشغول دگر جای و نظر سوی تو دارم
گر طبع مرا شعر بلند ست عجب نیست
آری سخن از قامت دلجوی تو دارم
گر تبغ تو در قصد سر ابن حسام است
فرمای که سر بر خط یرغوی تو دارم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و جذابیت معشوق سخن میگوید و ابراز میکند که چطور دلبستگی به او در زندگیاش تأثیر گذاشته است. او به زیباییهای معشوق اشاره میکند و میگوید که هر رشته موی او مانند زنجیری او را فریب داده است. شاعر نشان میدهد که در میان دیگران، او تنها به معشوقش توجه دارد و با وجود رقیبان، همواره به یاد اوست. بهطور کلی، این شعر بیانگر عشق عمیق و تمنای شاعر به معشوق است.