غزل شمارهٔ ۱۴۹ ابن حسام خوسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جذابیت عشق و تاثیر آن بر دل‌باخته‌ها اشاره دارد. شاعر به معشوق می‌گوید که بر روی گل‌ها کلاله بیفکند و با نگاهی دل‌ربا، عاشقان را به دام بیندازد. او به تلخی زندگی اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد تا به جای شراب تلخ، می‌ ناب را به او بدهد. شاعر همچنین از معشوق می‌خواهد که وقتی نامه عاشقان را می‌خواند، با یک نگاه، بر دردهای آنها بتابد و اشک را از چشمان خود بریزد. در نهایت، اشاره به مقاله‌ای از ابن حسام می‌کند که در آن دل‌آشوبی وجود دارد و از او می‌خواهد که باران اشک را بر آن بریزد.