غزل شمارهٔ ۳۶ ابن حسام خوسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از دلی پر از جراحت و حسرت سخن می‌گوید. شاعر از زیبایی‌های معشوق و تأثیر آن بر دل و لب‌هایش صحبت می‌کند. او احساس می‌کند که لب‌هایش از زیبایی معشوق رنج می‌برند و دلش به شدت تحت تأثیر قرار گرفته است. شاعر همچنین از زیبایی ظاهری معشوق در شب و روز سخن می‌گوید و به تعابیر زیبایی از آن‌ها پرداخته است. در نهایت، او بیان می‌کند که عشق و شوقش به معشوق چقدر عمیق و تاثیرگذار است.