غزل شمارهٔ ۶۱ ابن حسام خوسفی
ابن حسام خوسفی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
خرم تر از رخت به چمن گل نیافتند
خوشبوی تر زموی تو سنبل نیافتند
از ناله ام منال که بازار حسن گل
ده روزه بی ترنّم بلبل نیافتند
بنیان عمر و قصر حسات ار چه محکم است
بی اختلال باد تزلزل نیافتند
ازهر وسیله ای که به مقصود قایدست
بهتر زلطف دوست توسل نیافتند
رمزیست در رساله که ابن حسام خواند
کاندر رساله هیچ ترسُّل نیافتند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر زیبایی و ارزش الهی خداوند و عدم قابلیت وصف آن با کلمات و اشعار انسانی است. شاعر می‌گوید که هیچ گل و سنبلی به زیبایی و خوشبویی محبوب خداوند نیست و هیچ صدایی به دل‌نشینی ناله‌های عاشقانه نمی‌رسد. او همچنین اشاره می‌کند که اگرچه عمر و زیبایی ظاهری ممکن است محکم به نظر برسند، ولی همواره در مقابل ناپایداری‌های زندگی آسیب‌پذیرند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که هیچ روشی برای رسیدن به حقیقت و مقصود بالاتر از لطف و محبت خداوند وجود ندارد و در آثار ادبی نیز هیچ راهی برای بیان کامل این محبت نیافته‌اند.