رباعی شمارهٔ ۴۳ ابن حسام خوسفی
ابن حسام خوسفی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بر عارض چون گل تو سنبل بدمید
از عنبر تو غالیه بر ماه کشید
غنچه سخنی ز پسته تنگ تو گفت
باد سحر آمد و دهانش بدرید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این أبيات، شاعر به زیبایی و دل‌انگیزی گل‌ها و عطر آنها اشاره می‌کند. او از گل سنبل یاد می‌کند که بویی دلپذیر دارد و همچنین غنچه‌ای از پسته که در افق صبح دمیده و سخنی را به زبان آورد. با وزش باد صبحگاهی، آن غنچه ناگهان شکفته می‌شود. این تصاویری از زیبایی و لطافت طبیعت را به تصویر می‌کشد.