رباعی شمارهٔ ۷۱ ابن حسام خوسفی
ابن حسام خوسفی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا نرگس یار لاله گون می بینم
چشمم به میان آب و خون می بینم
از عارضه چشم تو ای بینایی
اندر عجبم ز خود که چون می بینم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از زیبایی و جذابیت چشمان محبوبش صحبت می‌کند. او تا زمانی که نرگس (محبوب خود) را می‌بیند، چشمانش پر از آب و خون است، که نشان‌دهنده عشق و درد ناشی از آن است. شاعر همچنین به شگفتی خود از تاثیر چشم‌های محبوب اشاره می‌کند و می‌پرسد چگونه ممکن است چنین احساسی را تجربه کند.