قصاید — دیوان اشعار امامی هروی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۲ - در مدح الغ ترکان — زین عمارت ملک هم در رفعت و هم در صفا
- شمارهٔ ۴ - در مدح ضیاءالدین علی — ای شکوه نیم ترکت را زفعت بی ریا
- شمارهٔ ۷ - در مدح شمس الدین صاحب دیوان — آنکه بر تخت مکرمت شاهست
- شمارهٔ ۸ - در رثاء فخرالملک — صاحب شرق چو از صدر وزارت برخاست
- شمارهٔ ۳ - در مدح فخر الملک — بفالی سعد و روزی سعد صدر و صاحب دنیا
- شمارهٔ ۶ - در مدح نظام الدین — چیست آن دریا که مشک و گوهرش رنگست و آب
- شمارهٔ ۱ - در وصف سین — سحرگه در جهان جان بعون مبدع اشیا
- شمارهٔ ۵ - در مدح فخر الملک — ترک من پوشد ز آتش پرنیان بر روی آب
- شمارهٔ ۱۲ - در مدح فخرالملک — یا ساقی الصبوح که پیک صبا رسید
- شمارهٔ ۱۶ - تجدید مطلع — چیست آن پیکر نحیف و نزار
- شمارهٔ ۹ - در مدح شرف الدین مظفر — فکر بکرم چو روی بنماید
- شمارهٔ ۱۴ - در مدح فخرالملک — سلامی نجوم سما زو منور
- شمارهٔ ۱۰ - در مدح فخر الملک — ترک من چون طره عنبر شکن پرچین کند
- شمارهٔ ۱۳ - در مدح فخرالملک — شاه انجم چون ز برج جدی سر برمی‌زند
- شمارهٔ ۱۱ - در مدح فخر الملک — خنک آن دل که ز تیمار تو خرم گردد
- شمارهٔ ۱۵ - در مدح جمال الدین محمد یحیی — تازه و خرمست چون رخ یار
- شمارهٔ ۲۳ - در مدح شمس الملک — خیز ای کشیده حسن تو بر آفتاب خط
- شمارهٔ ۲۰ - در مدح فخر الملک — هوای تو ای جنت روح‌پرور
- شمارهٔ ۱۹ - تجدید مطلع — آمدم با ثنای صدر کبار
- شمارهٔ ۱۷ - تجدید مطلع — کای پریچهره مست خواب و خمار
- شمارهٔ ۱۸ - تجدید مطلع — کای ضمیرت با بر گوهر بار
- شمارهٔ ۲۴ - در مدح علاء الدوله ابوالفتح — تا داد چشم مست ترا روزگار تیغ
- شمارهٔ ۲۱ - در مدح فخرالملک — دوش چون برزد سر از جیب افق بدر منیر
- شمارهٔ ۲۲ - در مدح شمس الملک — وه که پیدا می کند هر دم ز روی روشنش
- شمارهٔ ۲۷ - در مدح علاء الدوله ابوالفتح — بر اوج گنبد گردون ز موج لجه ی عالم
- شمارهٔ ۲۸ - در مدح سلطان شرف الدین یوسف — همچو مهر از خاور و باد از ختن
- شمارهٔ ۳۲ - در مدح خواجه شمس الدین محمد جوینی صاحب دیوان — از صفای صفه ات، ترکیب عالم را روان
- شمارهٔ ۲۵ - در مدح علاء الدوله ابوالفتح — در آمد از در من دوش مست خواب و خیال
- شمارهٔ ۲۶ - در مدح زین الدین هندی — دوش بیخود ز خود جدا گشتم
- شمارهٔ ۳۰ - در مدح فخرالملک — در سلک نظم گوهر نظم خدایگان
- شمارهٔ ۲۹ - تجدید مطلع — کای سر زلف ترا شب در شکن
- شمارهٔ ۳۱ - در مدح الغ ترکان خاتون — ماه من تا جان و گوهر در شکر دارد نهان
- شمارهٔ ۳۳ - در مدح فخرالملک — ای ز ایوان رفیعت آسمان گشته زمین
- شمارهٔ ۳۴ - حضرت جان پرور دستور شاه — حضرت جان پرور دستور شاه
- شمارهٔ ۳۸ - تجدید مطلع سوم — که ای فراق تو جان از تنم جدا کرده
- شمارهٔ ۳۶ - در مدح فخر الملک — زهی ببوی تو گل پیرهن قبا کرده
- شمارهٔ ۳۷ - تجدید مطلع — زهی جلال تو از عرش متکا کرده
- شمارهٔ ۴۰ - در مدح علاء الدوله رکن الدین ابوالفتح قتلغ شاه — منت ایزد را که بعد از طول و عرض و سال و ماه
- شمارهٔ ۳۵ - مژده دولت را که باز آمد سوی اقلیم جاه — مژده دولت را که باز آمد سوی اقلیم جاه
- شمارهٔ ۳۹ - در مدح ظهیرالدین نصیر الملک صاحب دیوان — ای به صنعت شام را بر صبح پرچین ساخته
- شمارهٔ ۴۱ - کماندار چشم تو در ناتوانی — کماندار چشم تو در ناتوانی
- شمارهٔ ۴۴ - قصیده در ملک فخرالملک — چون کبک شسته لب بشراب مروقی
- شمارهٔ ۴۳ - در مدح ضیاء الدین علی — ز آیینه ی سپهر چو شد رنگ منجلی
- شمارهٔ ۴۲ - در مدح فخرالملک — صبح است در ده ای پسر ماه چهره می