نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۲۰ بابافغانی

بابافغانی شیرازی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

آنان که به اخلاص کلام تو نویسند

در اول دفتر همه نام تو نویسند

یا رب چه بلا ماه تمامی که تمامان

بر دل صفت حسن تمام تو نویسند

آنی که ببزم هنر و انجمن فضل

جادو قلمان جمله سلام تو نویسند

بس نقد روان آب شود تشنه لبان را

تا یکدو سخن بر لب جام تو نویسند

چون گفته ی مرغان چمن هست گلوسوز

هر بیت که آن بر در و بام تو نویسند

یوسف صفتان نام تو از غایت تعظیم

در گوشه ی مکتوب غلام تو نویسند

یاقوت لبان بر ورق لاله و نسرین

تعریف خط غالیه فام تو نویسند

بس نکته ی دلجو به زبان قلم آید

عشاق پریشان چو پیام تو نویسند

حاشا که ملایک دیت خون فغانی

در حوصله دانه و دام تو نویسند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار به تحسین و زیبایی نام و شخصیت محبوبش می‌پردازد. او بیان می‌کند که نویسندگان و شاعران در ابتدای آثار خود نام محبوب را می‌نویسند. او به ویژگی‌های حسن او اشاره می‌کند و اینکه تمام کلام و هنرهایشان تحت تأثیر اوست. شاعر همچنین خاطرنشان می‌کند که عشق و شوق به محبوب در دل‌ها و زبان‌ها جاری است و تمامی زیبایی‌ها به نام او مرتبط‌اند. در انتها به طعنه و به زیبایی، بیان می‌کند که حتی ملائک هم نمی‌توانند به اندازه‌ی عشق و محبت به محبوب نزدیک شوند.