شمارهٔ ۴۷۲ بابافغانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوتی به نوشیدن شراب و لذت‌بردن از زندگی است. شاعر به ساقی یا نوشیدنی‌فروش می‌گوید که باید برای او شراب بیاورد و به یاد داشته باشد که اگر کسی حریف او باشد، باید آب را به او برساند. او به ساقی اشاره می‌کند که نیازی به نور شمع و چراغ نیست چرا که شراب نور و روشنی به او می‌دهد. همچنین، شاعر با تشبیه خود به ذره‌ای از خاک، به عزت و ارزش انسانی اشاره می‌کند و از ساقی می‌خواهد که با زیبایی‌های زندگی مانند گل و گلاب او را آشنا کند. در پایان، به پیر مغان اشاره می‌کند که باعث قبول دعاها و نیازهای اوست و از او می‌خواهد که درخواست‌هایش را به آن پیر برساند.