شمارهٔ ۴۹۰ بابافغانی
بابافغانی شیرازی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
خط مشگین چیست گرد عارض گلگون او
شاه بیت دفتر حسن و وفا مضمون او
سبزه ی تر چون بگرد آن لب میگون دمید
گو مشو غافل دل دیوانه از افسون او
در حضور غنچه گو بلبل زبان را بسته دار
چون به آه و ناله بگشاید دل محزون او
سرو با آن ناز و رعنایی قد و سرکشی
کی تواند شد برابر با قد موزون او
کمترم از ذره در مهرش ولی چون آفتاب
در نظر دارم خیال حسن روز افزون او
درد من از ناله ی عشاق می یابد شفا
گو برو مطرب که بی آهنگ شد قانون او
طرفه مأواییست بزم عشرت لیلی ولی
شاد از او یکدم نگردد خاطر مجنون او
زان دو لب صد آرزو یابی فغانی را گره
گر بتیغ غمزه بشکافی دل پر خون او
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره زیبایی و جاذبه معشوق است. شاعر با توصیف چهره و ویژگی‌های معشوق، احساسات عمیق عاشقانه‌اش را منتقل می‌کند. او به زیبایی‌های ظاهری و باطنی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق و محبتش کمتر از ذره‌ای است، اما همچنان مانند آفتاب در دلش می‌درخشد. شاعر همچنین بر تأثیر عشق بر درد و غم عاشقان تأکید می‌کند و می‌گوید که زندگی بدون موسیقی عشق بی‌معنی است. در نهایت، او از بزم و شادی‌های عشق می‌گوید و نشان می‌دهد که عشق به معشوق باعث شادی و شوق در زندگی‌اش می‌شود.