شمارهٔ ۱۱۴ فیاض لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از احساس عمیق عشق و وابستگی سخن می‌گوید. شاعر اعلام می‌کند که دلش به هزاران شکل به معشوق وابسته است و هیچکس نمی‌تواند این گره را باز کند. او می‌پرسد که چرا غم و نگرانی از زلف یار وجود دارد، در حالی که عشق و دل‌باختگی به معشوق او را شاداب می‌کند. شاعر همچنین اشاره می‌کند که درد و غم او ناشی از جدایی از محبوبش است و به نوعی غم از دست دادن فرزند را با غم عشق مقایسه می‌کند. در نهایت، تأکید می‌کند که دل فیاض (بخشنده) در زلف محبوب به بند درآمده است.