نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۷ فیاض لاهیجی

فیاض لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن (مجتث مثمن مخبون)

من و تصوّر ترک غمت خیال محال است

خلاصی از ستم عشق احتمال محال است

اگرچه قطع نظر ممکن است و ممکن ممکن

ولیک دل ز تو برکندنم محال محال است

رقیب من شده در آرزوی وصل تو عنقا

چنین که جلوة پرواز او به بالِ محال است

سخن درین چه که وصل تو ممکن است ولیکن

مجال دم زدن این سخن محال محال است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش معشوق و زیبایی او پرداخته و می‌گوید تمام زیبایی‌ها و ویژگی‌های مثبت به او ختم می‌شود. شاعر از عشق و علاقه‌اش به معشوق صحبت می‌کند و می‌گوید که عشقش به او چنان عمیق است که تمام نیازها و آرزوهایش را از بین می‌برد. او توصیف می‌کند که چقدر عشق به معشوقش برایش ارزشمند و جان‌فزا است و هر چه فکر می‌کند متوجه می‌شود که همه‌ی خوبی‌ها و خواسته‌ها به وجود او وابسته است. در نهایت، شاعر از سختی‌های عشق و داغی که در دل دارد نیز اشاره می‌کند.