شمارهٔ ۱۵ فیاض لاهیجی
فیاض لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
آیینة هر لاله عذارست دل ما
خوش در بدر از جلوة یارست دل ما
یکرنگی صد رنگ مخالف چه بلایی است
هر جا صنمی، آینه‌دارست دل ما
دایم به امیدی که کمین کرده تو باشی
هر جا که بود دام، شکارست دل ما
گر عشق نباشد که کند تربیت حسن؟
هر جا که تویی باغ و بهارست دل ما
در گرد حوادث مژه تا باز گشودیم
آیینة در زیر غبارست دل ما
برخاستی از خواب تماشای صفایی
در عهد رخت آینه‌دارست دل ما
گر جای غم و درد درین خانه نباشد
فیّاض دگر بهر چه کارست دل ما؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دربارهٔ عشق و زیبایی صحبت می‌کند و نشان‌دهندهٔ احساسات عمیق و درونی شاعر است. دل شاعر آینه‌ای است که تصویر زیبایی‌ها و عشق را در خود منعکس می‌کند. او به یکرنگی و تضاد میان رنگ‌ها اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عشق در زندگی‌اش باعث سرزندگی و شکوفایی می‌شود. همچنین، دل او تحت تأثیر حوادث و غبارهای زمان قرار گرفته، ولی همچنان به امیدی در انتظار زیبایی‌های خاموش است. در نهایت، او از فیض عشق صحبت کرده و می‌گوید که اگر غم و درد نباشد، دلش به چه کار می‌آید. در کل، شعر حسرت و امید را در دل عاشق نشان می‌دهد.