شمارهٔ ۱۶۳ فیاض لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به بیان دردها و غم‌های خود می‌پردازد. او می‌گوید که گرچه زندگی و احساساتش به شدت عمیق و پرفراز و نشیب است، اما در نهایت تمام مشکلات و غم‌ها به یک حقیقت واحد ختم می‌شوند. عشق و دوستی از یک طرف و دشمنی و غم از طرف دیگر، همگی به یک منشأ و منبع برمی‌گردند. شاعر می‌خواهد بگوید که هر چه در دل احساس کند، همگی بازتابی از یک واقعیت مشترک است و رنج و شادی در زندگی او یکپارچه و در هم تنیده‌اند. در پایان، از یاران خود یاد می‌کند که با او در درد و رنج شریک هستند.