شمارهٔ ۱۶۴ فیاض لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساسات عاشقانه و دردناک شاعر است. شاعر به زیبایی و جذابیتی اشاره می‌کند که عشق معشوقش در او ایجاد کرده است. او از زخم‌های تلخی که نگاه معشوقش بر دل او گذاشته، سخن می‌گوید و از ناتوانی در کنترل احساساتش. شاعر به وضعیتی اشاره دارد که در آن عشق و زیبایی معشوقش او را در خواب و بیداری گرفتار کرده است و جهانیان را حیران از حال و روز او می‌بیند. تمام این ابیات نشان‌دهنده‌ عشق عمیق و دردناک و همچنین لذت و زجری است که این عشق به همراه دارد.