شمارهٔ ۱۸۰ فیاض لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات و اندیشه‌های عاشقانه و ناامیدانه شاعر درباره عشق و زیبایی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که زیبایی و جذابیت فرشته‌ها و معشوقانش نمی‌تواند آتش عشق او را خاموش کند و تنها شعله‌ای از درک و فهم اوست که باقی مانده است. او به پاکی و عصمت معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر معشوق بی‌حیا باشد، زیبایی‌اش ارزشی ندارد. همچنین، شاعر به سوی مجالس و لذت‌های زندگی می‌نگرد و از تنهایی و غم حرف می‌زند، به طوری که گریه و ناله بی‌کیفیتش نمی‌توانند حلال درد او باشند. او در نهایت به سختی‌هایی که در مسیر عشق وجود دارد اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در این راه، نه تنها موانع بلکه لحظات شادی هم از دست می‌رود.