شمارهٔ ۲۲۲ فیاض لاهیجی
فیاض لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
گهی ملال مّورث گهی غم ورّاث
قیاس کن که ازین‌ها چه می‌بری میراث
همیشه صرف کنی عمر در اثاث‌البیت
چرا به خانة دین تو نیست هیچ اثاث؟
ترا نشاط و مرا رنج و غیر را حسرت
کسی نکرد بدین‌گونه قسمت اثلاث
کلاه، سه سه، قبا، چارچار می‌خواهد
کسی که فرق نداند رباع را ز ثلاث
درین بساطت و ترکیب چیست سرّ یارب؟
که والدات شدند اربع و بنات ثلاث
مدام خون دلم صرف دیده می‌گردد
بلی همیشه پسر از پدر برد میراث
به درگه که کنم استغاثه چون فیّاض
چو نیست در همه عالم مرا به جز تو غیاث
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به موضوع تلاش‌های بی‌فایده و عبث بودن زندگی اشاره دارد. شاعر به این نکته می‌پردازد که هر تلاش و جست‌وجویی که انجام می‌دهیم، بدون نتیجه و عبث است. او از ناکامی در رسیدن به اهداف و آرزوها سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که رنج‌ها و زحمت‌هایی که متحمل شده‌ایم، در نهایت بی‌فایده بوده‌اند. همچنین، او به بی‌توجهی به رنج‌های خود و نداشتن آگاهی از وضعیت اطراف اشاره می‌کند و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که هر چه دیده‌ایم و هر چه گفته‌ایم، همگی بی‌معنا و عبث بوده‌اند.