شمارهٔ ۲۴۴ فیاض لاهیجی
فیاض لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
ز من دور آن پری پیکر به صد دستور می‌گردد
به دل نزدیک‌تر از جان به ظاهر دور می‌گردد
برای زخم تیرش سینة بی‌طالعی دارم
که گر الماس ریزم مرهم کافور می‌گردد
نگاه ما چه سربازی تواند کرد در کویش
که آنجا پرتو خورشید هم از دور می‌گردد
صبا بند قبای غنچه چون پیش تو بگشاید!
که درصد پرده از شرم تو گل مستور می‌گردد
پلاس محنت فیّاض شد تشریف نوروزی
بلی در عید دیدار تو ماتم سور می‌گردد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به بررسی احساسات عمیق عاشقانه و زیبایی‌های عشق می‌پردازد. شاعر به مقایسه‌هایی میان پرندگان، گل‌ها و خود می‌پردازد تا نشان دهد که عشق چگونه می‌تواند انسان را تحت تأثیر قرار دهد. وقتی مرغ به زیبایی گل می‌نگرد، سکوت می‌کند و زیبایی را درک می‌کند. همچنین، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر کسی به عشق دیر آشنا شود، قلبش همچنان شاد می‌ماند و احساس سنگینی را تجربه می‌کند. او همچنین از تأثیر بوی گل و ناله بلبل بر دلش صحبت می‌کند و اظهار می‌دارد که در اثر دیدن معشوقش، عقل و هوش از او دور می‌شود. در نهایت، او به خاموشی عشق و ناله‌های عاشقانه‌اش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در درون این شعر، عشق اوج می‌گیرد و او را بی‌هوش می‌کند.