نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۹۶ فیاض لاهیجی

فیاض لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

با یاد تو کونین فراموش توان کرد

گر ز هر دهی باده صفت نوش توان کرد

حیف است که در گردن حور افکندش کس

دستی که به یاد تو در آغوش توان کرد

شکرانة این لطف که در یاد تو هستیم

هر چند کنی جور فراموش توان کرد

پوشیدن مژگان نشود مانع اشکم

این شعله چنان نیست که خس پوش توان کرد

فیّاض مزن آب که این شعله به جانم

نوعی نگرفتست که خاموش توان کرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که با وجود آن چهره زیبا می‌توان کارهای شگفت‌انگیزی انجام داد. او از قدرت تأثیرگذاری عشق و زیبایی در زندگی و دل‌ها سخن می‌گوید و بیان می‌کند که در کنار معشوق، همه چیز می‌تواند زیبا و دل‌انگیز باشد. از بوسه تا زلف، هر یک فرصت‌هایی برای ایجاد زیبایی و عطر دل‌انگیز در جهان اطراف است. همچنین، او به قدرت عشق و ارتباط عاطفی اشاره دارد و بیان می‌کند که حتی در سختی‌ها و جدایی‌ها هم می‌توان زیبایی‌های خاصی یافت. این شعر در نهایت اشاره به اهمیت عشق و احساسات در زندگی دارد.