شمارهٔ ۳۱۳ فیاض لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و رنج‌هایی که بر دوش دارد سخن می‌گوید و بیان می‌کند که محبت و احساساتش هم به همین اندازه تحت تأثیر این مصیبت‌ها قرار دارد. او به شکست‌های قلبی و ناتوانی در فراموش کردن آن‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر تلاش کند، نمی‌تواند از بار غم برپاخیزد. شاعر احساس ناامیدی و یأس را بیان می‌کند و نشان می‌دهد که بر خلاف میلش، نمی‌تواند از مشکلات و غم‌ها رها شود. در واقع، او به عمق اندوه و ناکامی‌های خود می‌پردازد و می‌گوید که این درد به حدی است که حتی از دلش هم نمی‌تواند آه بکشند.