شمارهٔ ۳۴۱ فیاض لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف احساسات پیچیده‌ی شاعر نسبت به عشق و معشوق می‌پردازد. شاعر از بدعهدی و بی‌وفایی معشوق شکایت می‌کند و بیان می‌کند که او را به زیبایی و لطافت ساخته‌اند، اما این زیبایی با درد و رنج‌های دلش همراه است. شاعر احساس می‌کند که معشوق هیچ‌گونه احساسی از وضعیت او ندارد و اطرافیان نیز به این بی‌خبری دامن می‌زنند. او از آسیب‌هایی که ناشی از رابطه‌ی این‌چنینی بوده، می‌گوید و به ناتوانی‌اش از دوری از معشوق اشاره می‌کند. در نهایت، شعر بر احساس تنهایی و بی‌کسی شاعر تأکید دارد و نشان می‌دهد که او به شدت تحت تأثیر عشق خود قرار دارد.