شمارهٔ ۳۴۸ فیاض لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ عشق و زیبایی‌های دلبران است. شاعر به عواطف و احساسات خود اشاره می‌کند و می‌گوید که این احساسات و ویژگی‌های دلبران، شبیه به تبسّم شیرین و شکرین است. او همچنین از شوخی‌های کودکانه‌اش می‌گوید که به یاد دوران جوانی‌اش بازمی‌گردد. شاعر اشاره می‌کند که صدای ناله‌اش مورد توجه قرار گرفته و دیگران به آن گوش کرده‌اند. به نازکی و لطافت عشق و زیبایی‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که زیبایی‌های دلبران اینقدر زیباست که حتی پرندگان و گل‌ها نیز از آن تحت تأثیر قرار گرفته‌اند. نهایتاً، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند از زیبایی‌های دلبران غافل بماند و زیبایی آن‌ها مانند آینه‌ای است که همه را مجذوب خود می‌کند.