شمارهٔ ۳۵۱ فیاض لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عشق و زیبایی معشوق اشاره دارد. شاعر از کاروان‌هایی می‌گوید که در جستجوی معشوق، به او می‌رسند و حتی بازارها به خاطر او رونق می‌گیرند. او احساس می‌کند که عشق به معشوق او را دچار مشکل کرده و از زلف او به عنوان نمادی از جذابیت یاد می‌کند. شاعر همچنین به نقش ستاره‌ها و آسمان در این عاشقی اشاره دارد و به این نکته می‌پردازد که حتی گل‌ها و بلبل‌ها هم تحت تأثیر زیبایی معشوق قرار دارند. در نهایت، شاعر به پشیمانی از دنیا و نوشیدن باده نصیحت می‌کند، زیرا زندگی کوتاه است و فقط عشق به معشوق باقی می‌ماند.