شمارهٔ ۳۵۵ فیاض لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر در مورد عشق و درد ناشی از آن صحبت می‌کند. شاعر به بیدلان (عاشقان) اشاره می‌کند که دور از لب محبوب خود، به یاد آن لب‌ها مشغول به دل‌نگرانی و غم‌خواری هستند. او به شیرین‌ترین لحظات عشق اشاره می‌کند، اما در عین حال می‌گوید که در زمان او، این لب‌ها باعث اندوه و خونریزی عاطفی شده‌اند. همچنین اشاره می‌کند که عاشقان تا زمانی که جان در بدن دارند، به یاد معشوق خود رنج می‌کشند و از غم عشق می‌نوشند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که حتی اگر دیگران از عشق و معانی آن صحبت کنند، تنها دل‌سوختگان واقعی هستند که درد و خون عشق را تجربه می‌کنند.