شمارهٔ ۴۶۹ فیاض لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از آزادی خویش و دوری از تأیید دیگران سخن می‌گوید. او به جنون و شوقی اشاره می‌کند که مانند یک کشتی در اقیانوس امید و خطرات در حال حرکت است. شاعر می‌گوید که در زندگی‌اش می‌تواند از زیبایی‌ها بهره‌مند شود، حتی در زمان‌های سخت و در خزان. او از شادی و سرور صحبت می‌کند و به این نکته اشاره دارد که نمی‌توان با غم و اندوه، از یاد زیبایی‌های زندگی غافل شد. در پایان، شاعر به اراده و همت خود می‌بالد و از قدرت خلاق و خوش‌ذاتی که او را در مواجهه با چالش‌ها یاری کرده، یاد می‌کند.