شمارهٔ ۵۱۲ فیاض لاهیجی
فیاض لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
دیدة پیاله رشک می ناب کرده‌ام
بهر طرب تهیّه اسباب کرده‌ام
حرمان و وصل رسم بهم پیش ازین نبود
این طرز تازه من به جهان باب کرده‌ام
بی‌تابیم ز موج گهر آب می‌خورد
مشق تپیدن دل سیماب کرده‌ام
گر پاره پاره همچو کتانم عجیب نیست
سیر تبسّم گل مهتاب کرده‌ام
هشیاریم ز نشئة مستی طمع مدار
طی گشته صد فسانه که من خواب کرده‌ام
دل نه به ناامیدی و فیض بهار بین
من کشت خویش سبز به این آب کرده‌ام
ازی یک نسیمِ وعده چمن می‌توان شدن
من این فسانه باور ازین باب کرده‌ام
افعی گزیده می‌کند از ریسمان حذر
مهتاب را با تصوّر سیلاب کرده‌ام
فیّاض امید هست که صید اثر کند
این تیر پر کشیده که پرتاب کرده‌ام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر روحیه قهرمانانه و جنگجویانه شاعر است که به میدان آمده تا جهان را تسخیر کند. او با تأکید بر زیبایی‌های خود و غرور، به تلاش برای دستیابی به شهرت و نام بالا اشاره می‌کند، هرچند که در این مسیر با ننگ‌ها و چالش‌هایی نیز مواجه شده است. شاعر به دوستش هشدار می‌دهد که دیگر نمی‌تواند او را محدود کند، زیرا او به مرحله‌ای از قدرت و استقلال دست یافته است. در نهایت، شاعر با اراده‌ای قوی و عزم راسخ، به جنگ و مبارزه با مشکلات و مخالفان می‌رود.