شمارهٔ ۶۱۴ فیاض لاهیجی
فیاض لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
دل را به سر زلف تو دلدار سپردیم
شادیم که این مهره به آن مار سپردیم
معماری ویرانه جز از سیل نیاید
معمورة دل را به غم یار سپردیم
آزاده‌دلان شور دل تنگ ندانند
این نغمه به مرغان گرفتار سپردیم
داغ غم پنهان تو در پرده نسازد
این گل به کله گوشة اظهار سپردیم
فیّاض شد آن شرط که دیگر نستانیم
آن روز که ما دیده به دیدار سپردیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر خودآگاهی و درونی‌نگری شاعر است. شاعر از هویت واقعی خود، وجود مستقل و قدرت درونی‌اش سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که از هیچ چیز و کسی جدا نیست. او به دریای وجود خود اشاره می‌کند و این که هر فرد، خود را در دنیای خویش یکتا می‌داند. شاعر همچنین به آزادی و استقلال روحی اشاره می‌کند و می‌گوید که فایده‌ای از دنیای بیرونی نمی‌برد. او می‌خواهد به این نکته اشاره کند که انسان‌ها گاهی در روابط خود به دشمنی و فریب می‌پردازند، اما در عین حال در جستجوی حقیقت و وفاداری هستند. به طور کلی، این شعر به جستجوی هویت و دینداری انسان‌ها در مقابل معضلات و چالش‌های زندگی می‌پردازد.