نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۳۴ فیاض لاهیجی

فیاض لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

چو گرد چند به دنبال کاروان گشتن

توان به بال و پر مصرعی جهان گشتن

مراد جلوة نازست از سهی قدّان

وگرنه گِرد سرِ سرو می‌توان گشتن

ترحّمی که به من کرده‌ای گناه تو نیست

که از تصرّف عشق است مهربان گشتن

ز پیریم چه غم اکنون که ممکن است مرا

رخ تو دیدن و بار دگر جوان گشتن

چه خوش نماست از آن تندخو مرا فیّاض

به گریه دیدن و خندیدن و روان گشتن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تفکر درباره زندگی و احساسات انسانی می‌پردازد. شاعر به اهمیت دل پاک و شفاف اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هر فرد باید به نکات مثبت و منفی زندگی توجه کند. او به دشواری‌هایی که انسان‌ها در زندگی دارند، از جمله حسرت‌ها و غم‌ها، اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که در نهایت، همه باید از لحظات زندگی لذت ببرند و به دنبال محبت و دوستی باشند. غم‌ها و چالش‌های زندگی را به عنوان بخش جدایی‌ناپذیر از وجود انسان می‌داند و می‌گوید که باید با آنها کنار آمد.