نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۷۴ فیاض لاهیجی

فیاض لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای حسرت لبت به دل نیشکر گره

یاقوت را ز لعل تو خون در جگر گره

در دیده گشته خیره نگاهان شوق را

چون مردمک ز شرم تو تار نظر گره

هر جا سخن ز لعل لبت بگذرد رواست

کاب صفا شود به گلوی گهر گره

با خار خار عشق تو مستان غمزه را

دل را نمی‌شود هوس نیشتر گره

حرفی ز زلف می‌شنوی وه چه غافلی

کاندیشه را چه سان گره افتاد بر گره

اطفال باغ را ز شمیم تو در دماغ

گردید آرزوی نسیم سحر گره

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عشق و احترام به معشوق اشاره دارد و به کسانی که عشق نمی‌ورزند، هشدار می‌دهد که وارد حریم عاشقانه نشوند. شاعر از افرادی که درونشان سنگینی احساس نمی‌کنند می‌خواهد که خود را درگیر عاشقانه‌ها نکنند و از آن‌ها می‌خواهد که اگر آتش عشق را در خود نمی‌بینند، پا به خاک عشق نگذارند. در پایان بر اهمیت توجه به حال و پرهیز از پشیمانی در دنیا اشاره می‌کند و تأکید دارد که اگر عقل و درک کافی ندارید، در این مسیر قدم نگذارید.