شمارهٔ ۶۸۹ فیاض لاهیجی
فیاض لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
الهی تا بود دنیا تو باشی
نباشد درد و غم هر جا تو باشی
بود تا عشق را دل‌های مجروح
الهی مرهم دل‌ها تو باشی
منم امروز و فردا لیک چندان
که هست امروز را فردا تو باشی
اگر من با تو در هستی نگنجم
الهی من نباشم تا تو باشی
ز من پنهان چه می‌گردی همان به
که من پنهان شوم پیدا تو باشی
به این امید شب‌ها روز سازم
که روزم در دل شب‌ها تو باشی
ز دل فیّاض را هم، دور کردم
که دایم در دلم تنها تو باشی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و قیمتی که احساسات و دردها دارند، اشاره می‌کند. شاعر به ما یادآوری می‌کند که لبخند و شادی ناشی از عشق و زیبایی‌ها خیلی ارزشمندند و نمی‌توان آنها را به راحتی فروخت. همچنین، غم و اندوه هم جزو احساسات ارزشمندی هستند که باید محافظت شوند و نباید به راحتی به دیگران نشان داده شوند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در دنیای راحت‌طلبان، ابراز درد و غم بی‌فایده است.