شمارهٔ ۸۰ فیاض لاهیجی
فیاض لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ها مژده که جانانه خرامید به صحرا
با شیشه و پیمانه خرامید به صحرا
از خواب دگر وا نشود چشم غزالان
کان لعل پر افسانه خرامید به صحرا
در دشت که زد آتش رخساره که دیگر
هر شمع چو پروانه خرامید به صحرا!
محمل شده میخانه ز عکس لب لیلی
ناقه‌ست که مستانه خرامید به صحرا
هر برگ درین دشت ترا آینه دارست
گویی که پریخانه خرامید به صحرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد که چهره‌ای صاف و موهایی سیاه دارد. او به عواطف و احساسات دردناک ناشی از عشق اشاره می‌کند و از تضاد بین شادی و غم در این عشق سخن می‌گوید. شاعر می‌خواهد از این عشق پنهانی با جذبیت‌های خاصش لذت ببرد، اگرچه می‌داند که ممکن است این عشق به او آسیب برساند. همچنین، شاعر به جذابیت‌های ظاهری و فریبندگی معشوق اشاره می‌کند که باعث ایجاد آشفتگی در دلش می‌شود.