فیاض لاهیجی
درگذشته ۱۰۷۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ فیاض لاهیجی
ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌برد. ملاصدرا به وی لقب «فیاض» را داد. دختر ملاصدرا و همسر لاهیجی، ام‌کلثوم (۱۰۱۹-۱۰۹۰ق) نام داشت که زنی فرهیخته و فاضله بود که علوم حِکمی را نزد پدر و همسرش آموخت و گاه در مجالس علما شرکت می‌کرد و با آنان مباحثه می‌کرد.
آثار فیاض لاهیجی
شعرهای فیاض لاهیجی
- شمارهٔ ۱۳۰ — ای عشق بیا که سخت بی‌دردم من
- شمارهٔ ۱۲۸ — فیّاض ز عقل سر به مستی بَر کُن
- شمارهٔ ۱۳۱ — یک ره سوی دل که لوح جانست ببین
- شمارهٔ ۱۳۳ — دنیا گردیست بر رخ شاهد دین
- شمارهٔ ۱۳۲ — گر سایه نداشت همره آن شمع یقین
- شمارهٔ ۱۲۹ — چون عقل قبولم نکند دردم من
- شمارهٔ ۱۳۴ — دامن ز تعلقات دنیا برچین
- شمارهٔ ۱۳۶ — نوروز شد و یار به من بست گرو
- شمارهٔ ۱۳۷ — ای دوست که با چهره زردیم از تو
- شمارهٔ ۱۳۹ — از پیش من ای ماه جهان گرد مرو
- شمارهٔ ۱۳۸ — کردم برِ نامحرم اگر داد از تو
- شمارهٔ ۱۴۱ — هستی همه گرچه هست از فیض اله
- شمارهٔ ۱۴۲ — یارب نفس گرم ثنا سنجم ده
- شمارهٔ ۱۳۵ — هر چند نیارم آمدن در بر تو
- شمارهٔ ۱۴۰ — دلگیر بود ناله بلبل بی‌تو
- شمارهٔ ۱۴۸ — ای آنکه دو لب به نشئه مل داری
- شمارهٔ ۱۴۴ — آمد سر زلف بند بند افکنده
- شمارهٔ ۱۵۰ — تا کی فیّاض ترک مستی تا کی!
- شمارهٔ ۱۴۷ — هر دل که نداشت نور دانشمندی
- شمارهٔ ۱۴۹ — لطف و کرم و طبع وفاجو داری
- شمارهٔ ۱۴۶ — رفتی رفتی ز پیشم ای جان رفتی
- شمارهٔ ۱۴۳ — دنیا چاهی است نزد دانا بی‌ته
- شمارهٔ ۱۴۵ — یارب گره غفلتم از دل بگشای
- شمارهٔ ۱۵۱ — تا کی هدف بوده و نابوده شوی