فیاض لاهیجی
درگذشته ۱۰۷۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ فیاض لاهیجی
ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌برد. ملاصدرا به وی لقب «فیاض» را داد. دختر ملاصدرا و همسر لاهیجی، ام‌کلثوم (۱۰۱۹-۱۰۹۰ق) نام داشت که زنی فرهیخته و فاضله بود که علوم حِکمی را نزد پدر و همسرش آموخت و گاه در مجالس علما شرکت می‌کرد و با آنان مباحثه می‌کرد.
آثار فیاض لاهیجی
شعرهای فیاض لاهیجی
- شمارهٔ ۷۹ — در سایه سرو قدت ای مایه ناز
- شمارهٔ ۸۰ — فیاض ترا لاف حرامست هنوز
- شمارهٔ ۸۲ — نوروز شد و شکفت گلزار هوس
- شمارهٔ ۸۶ — آن شب که رسول ما سفر کرد به عرش
- شمارهٔ ۸۵ — شرعست سپهری که نیابی خطرش
- شمارهٔ ۸۳ — ای غنچه چه دلتنگ نشینی خوش باش
- شمارهٔ ۸۱ — تا چند ز کس تاب جفا آرد کس
- شمارهٔ ۸۹ — هر چند که کعبه راست فضلی کامل
- شمارهٔ ۹۱ — ای گل شده بی‌رخ نکویت بدنام
- شمارهٔ ۸۸ — فیّاض شدم ز وضع یاران دلتنگ
- شمارهٔ ۸۷ — دل یافت حیات ابد از خدمت فیض
- شمارهٔ ۹۳ — مشهور به عشق تو ستمگر گشتم
- شمارهٔ ۹۴ — هر چند که دور از درت می‌گردم
- شمارهٔ ۹۲ — بیمارم و آن نیم که یک جا افتم
- شمارهٔ ۹۰ — آن خاتم انبیا نبّی مرسل
- شمارهٔ ۹۶ — صد شکر که آهوی ترا صید شدم
- شمارهٔ ۹۵ — آخر ترک تو بیوفا دل کردم
- شمارهٔ ۹۸ — امروز به روی کار آبی دارم
- شمارهٔ ۱۰۰ — سرگشتة اوّلم به آخر نرسم
- شمارهٔ ۱۰۲ — از مکرِ خرد ز حد فزون می‌ترسم
- شمارهٔ ۹۷ — تا داغ غم عشق تو بر جان دارم
- شمارهٔ ۹۹ — کی جانب هند روی نیکو آرم
- شمارهٔ ۱۰۱ — بینم چو وفا ز بی‌وفایی ترسم
- شمارهٔ ۱۰۵ — غم نیست گر از درد غم افتاده شوم