ابوالقاسم فردوسی
زندگی‌نامهٔ فردوسی
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۲۹ ه.ق، ۳۱۹ ه.خ - درگذشتهٔ پیش از ۴۱۱ ه.ق، ۳۹۷ ه.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.
آثار فردوسی
شعرهای فردوسی
- بخش ۱۶ — سپیده چو از تیره شب بردمید
- بخش ۱۵ — بدان گه که روشن جهان تیره گشت
- بخش ۱۸ — به شاه آفریدون یکی نامه کرد
- بخش ۱۷ — چو از روز رخشنده نیمی برفت
- بخش ۱۹ — به سلم آگهی رفت ازین رزمگاه
- بخش ۲۰ — تهی شد ز کینه سر کینه دار
- بخش ۱ — منوچهر یک هفته با درد بود
- بخش ۲ — کنون پرشگفتی یکی داستان
- بخش ۵ — چنان بد که مهراب روزی پگاه
- بخش ۸ — رسیدند خوبان به درگاه کاخ
- بخش ۶ — ورا پنج ترک پرستنده بود
- بخش ۹ — چو خورشید تابنده شد ناپدید
- بخش ۴ — چنان بد که روزی چنان کرد رای
- بخش ۷ — پرستنده برخاست از پیش اوی
- بخش ۳ — یکایک به شاه آمد این آگهی
- بخش ۱۰ — چو خورشید تابان برآمد ز کوه
- بخش ۱۸ — پس آگاهی آمد سوی شهریار
- بخش ۱۶ — چو در کابل این داستان فاش گشت
- بخش ۱۱ — چو برخاست از خواب با موبدان
- بخش ۱۷ — چو شد ساخته کار خود بر نشست
- بخش ۱۴ — پس آگاهی آمد به شاه بزرگ
- بخش ۱۳ — چو آمد ز درگاه مهراب شاد
- بخش ۱۲ — میان سپهدار و آن سرو بن
- بخش ۱۵ — به مهراب و دستان رسید این سخن