ابوالقاسم فردوسی
زندگی‌نامهٔ فردوسی
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۲۹ ه.ق، ۳۱۹ ه.خ - درگذشتهٔ پیش از ۴۱۱ ه.ق، ۳۹۷ ه.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.
آثار فردوسی
شعرهای فردوسی
- بخش ۲۳ — همی راند دستان گرفته شتاب
- بخش ۱۹ — بفرمود تا موبدان و ردان
- بخش ۲۰ — چنین گفت پس شاه گردن فراز
- بخش ۲۵ — بسی برنیامد برین روزگار
- بخش ۲۲ — پس آن نامهٔ سام پاسخ نوشت
- بخش ۲۴ — بزد نای مهراب و بربست کوس
- بخش ۲۶ — بیامد یکی موبدی چرب دست
- بخش ۲۱ — زمانی پر اندیشه شد زال زر
- بخش ۲۸ — منوچهر را سال شد بر دو شست
- بخش ۲۷ — چو آگاهی آمد به سام دلیر
- بخش ۳ — چو دشت از گیا گشت چون پرنیان
- بخش ۲ — پس آنگه ز مرگ منوچهر شاه
- بخش ۵ — برآسود پس لشکر از هر دو روی
- بخش ۱ — چو سوگ پدر شاه نوذر بداشت
- بخش ۴ — سپیده چو از کوه سر برکشید
- بخش ۶ — ازان پس بیاسود لشکر دو روز
- بخش ۱۳ — چو اغریرث آمد ز آمل به ری
- بخش ۷ — چو بشنید نوذر که قارن برفت
- بخش ۱۱ — سوی شاه ترکان رسید آگهی
- بخش ۸ — بشد ویسه سالار توران سپاه
- بخش ۹ — و دیگر که از شهر ارمان شدند
- بخش ۱۰ — فرستاده نزدیک دستان رسید
- بخش ۱۲ — به گستهم و طوس آمد این آگهی
- پادشاهی زو طهماسپ — شبی زال بنشست هنگام خواب