ابوالقاسم فردوسی
زندگی‌نامهٔ فردوسی
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۲۹ ه.ق، ۳۱۹ ه.خ - درگذشتهٔ پیش از ۴۱۱ ه.ق، ۳۹۷ ه.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.
آثار فردوسی
شعرهای فردوسی
- بخش ۴ — به رستم چنین گفت فرخنده زال
- بخش ۳ — بزد مهره در جام بر پشت پیل
- بخش ۵ — ز ترکان طلایه بسی بد براه
- بخش ۱ — پسر بود زو را یکی خویش کام
- بخش ۲ — چنان شد ز گفتار او پهلوان
- بخش ۱ — به شاهی نشست از برش کیقباد
- بخش ۳ — برفت از لب رود نزد پشنگ
- بخش ۲ — چو رستم بدید آنک قارن چه کرد
- بخش ۵ — وزانجا سوی پارس اندر کشید
- بخش ۴ — سپهدار ترکان دو دیده پرآب
- بخش ۵ — برون رفت پس پهلو نیمروز
- بخش ۶ — یکی راه پیش آمدش ناگزیر
- بخش ۳ — چو زال سپهبد ز پهلو برفت
- بخش ۲ — همی رفت پیش اندرون زال زر
- بخش ۴ — ازان پس جهانجوی خسته جگر
- بخش ۱ — درخت برومند چون شد بلند
- بخش ۸ — چو از آفرین گشت پرداخته
- بخش ۱۳ — چنین داد پاسخ به کاووس کی
- بخش ۱۲ — یکی نامه‌ای بر حریر سپید
- بخش ۱۰ — یکی مغفری خسروی بر سرش
- بخش ۷ — ز دشت اندر آمد یکی اژدها
- بخش ۱۴ — چو نامه به مهر اندر آورد شاه
- بخش ۹ — وزانجا سوی راه بنهاد روی
- بخش ۱۱ — وزان جایگه تنگ بسته کمر