ابوالقاسم فردوسی
زندگی‌نامهٔ فردوسی
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۲۹ ه.ق، ۳۱۹ ه.خ - درگذشتهٔ پیش از ۴۱۱ ه.ق، ۳۹۷ ه.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.
آثار فردوسی
شعرهای فردوسی
- بخش ۱ - پادشاهی قباد چهل و سه سال بود — چو بر تخت بنشست فرخ قباد
- بخش ۲ - داستان مزدک با قباد — بیامد یکی مرد مزدک به نام
- بخش ۴ - داستان مهبود با زروان — چنین گفت موبد که بر تخت عاج
- بخش ۶ - داستان درنهادن شطرنج — چنین گفت موبد که یک روز شاه
- بخش ۲ - داستان نوش‌زاد با کسری — اگر شاه دیدی وگر زیردست
- بخش ۱ - آغاز داستان — چو کسری نشست از بر تخت عاج
- بخش ۳ - داستان بوزرجمهر — نگر خواب را بیهده نشمری
- بخش ۵ - رزم خاقان چین با هیتالیان — چنین گفت پرمایه دهقان پیر
- بخش ۱۱ - سخن پرسیدن موبد از کسری — یکی پیر بد پهلوانی سخن
- بخش ۸ - داستان کلیله ودمنه — نگه کن که شادان برزین چه گفت
- بخش ۱۰ - نامه کسری به هرمزد — شنیدم کجا کسری شهریار
- بخش ۱۲ - وفات یافتن قیصر روم و رزم کسری — چنین گوید از نامهٔ باستان
- بخش ۹ - داستان کسری با بوزرجمهر — چنان بد که کسری بدان روزگار
- بخش ۷ - داستان طلخند و گو — چنین گفت شاهوی بیداردل
- بخش ۱ - پادشاهی هرمزد دوازده سال بود — بخندید تموز بر سرخ سیب
- بخش ۲ - آغاز داستان — یکی پیر بد مرزبان هری
- بخش ۱۰ — چو گودرز و چون رستم پهلوان
- بخش ۳ — بدانست هرمز که او دست خون
- بخش ۴ — شب تیره چون چادر مشک‌بوی
- بخش ۸ — برآشفت بهرام و شد شوخ چشم
- بخش ۶ — چنین گفت پس با سپه ساوه شاه
- بخش ۹ — ازان دشت بهرام یل بنگرید
- بخش ۷ — ستاره شمر گفت بهرام را
- بخش ۵ — ز گفتار او شاد شد ساوه شاه