غزل شمارهٔ ۱۵۳ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به آرزوهای خود اشاره می‌کند و به نوعی زندگی و لذت‌های آن را به تصویر می‌کشد. او از باده تلخ، ساقی زیبا، و دلبر شیرین‌دهن صحبت می‌کند و می‌گوید که زهد و پرهیزکاری او را ناخوش نموده و در عوض آرزوی لذت‌هایی چون بوسه و شادی را دارد. همچنین، او از توبه و پشیمانی سخن می‌گوید و تمایل دارد از زندگی و لحظات شیرین آن بهره‌برداری کند. در نهایت نشان می‌دهد که حتی اگر ثروت و مال نداشته باشد، تنها زیبایی دلبرش را آرزو دارد.