غزل شمارهٔ ۲۷۳ فیض کاشانی
فیض کاشانی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
دل ز اغیار ، پاک خواهم کرد
لشگر غم هلاک خواهم کرد
خون دل را ز دیده خواهم ریخت
سینه بهر تو پاک خواهم کرد
از طرب باز قصه خواهم گفت
غصه را غصه ناک خواهم کرد
چیک چیک کباب دل تا کی
سینه را چاک چاک خواهم کرد
زان لب و چشم مست خواهم شد
حلقه در گوش تاک خواهم کرد
عاقبت جان بوصل خواهم داد
بر سر هجر خاک خواهم کرد
بهر آن تا نجات یابد فیض
خویشتن را هلاک خواهم کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عزم خود برای پاکسازی دل و رهایی از غم‌ها صحبت می‌کند. او قصد دارد با ریختن اشک‌های دل، سینه‌اش را برای عشق پاک کند و به جای غصه، شادی و طرب را انتخاب کند. شاعر می‌گوید که از زیبایی‌ها و عشق به‌دنبال نجات خود خواهد بود، حتی اگر به قیمت جانش تمام شود. او با احساسات عمیق و عشق عاصی، در تلاش است تا خود را نجات دهد و از غم رهایی یابد.