غزل شمارهٔ ۲۸۵ فیض کاشانی
فیض کاشانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
کم عطا یا اعطیت من عطا یاک فزد
کم هدایا اهدیت من عطا یاک فزد
کم خطایای غفرت کم مساوی سترت
کم لسؤای صبرت من عطا یاک فزد
جرمها بخشیدهٔ و عیب‌ها پوشیدهٔ
در وفا کوشیدهٔ من عطا یاک فزد
عفوها فرمودهٔ لطف‌ها بنمودهٔ
در کرم افزودهٔ من عطا یاک فزد
طعم عرفان دادهٔ ذوق ایمان دادهٔ
داد احسان دادهٔ من عطا یاک فزد
آفریدی به کرم پروریدی به نعم
مگذارم در غم من عطا یاک فزد
فیض را گر دادهٔ شوق بیحد دادهٔ
عشق سرمد دادهٔ من عطایاک فزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش خداوند و لطف‌های بی‌پایان او اشاره دارد. شاعر از نعمت‌ها و بخشش‌های الهی مانند عفو، پوشاندن عیب‌ها و آرامش روح سخن می‌گوید. او به وفاداری و کرم خداوند اشاره کرده و از او درخواست می‌کند که در حال گرسنگی و غم‌ها یاری‌اش کند. در نهایت، شاعر به عشق و شوقی که خداوند به او عطا کرده، تاکید می‌کند. همه این‌ها نشان‌دهنده عمق احساسات و نیازهای انسانی به رحمت و محبت الهی است.