غزل شمارهٔ ۳۱۶ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساسات و دشواری‌های عشق و رقابت صحبت می‌کند. او به احساس آزار و سنگینی بار دل اشاره می‌کند که ناشی از وجود رقیبان است. شاعر می‌گوید که نمی‌تواند همزمان با محبوب خود باشد و از رقیبان دوری کند. اگر در یک لحظه خوشی با محبوبش را تجربه کند، رقیبان ناگهان وارد می‌شوند و این خوشی را خراب می‌کنند. او بیان می‌کند که جدایی از محبوب سخت است و نمی‌تواند با دشمنان خود هم‌صحبت باشد. در پایان، شاعر از دیگران درخواست یاری می‌کند تا او را از این درد و محنت نجات دهند و می‌گوید که نمی‌توان گل بدون خار چید و در فضایی با رقیبان به خوشی پرداخت.