غزل شمارهٔ ۴۶۱ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به عشق حقیقی و مجازی اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر از عشق مجازی بگذری، عشق حقیقی بر تو نمایان می‌شود. ورود به مسیر عشق باید برای یافتن حقیقت باشد و این راه، تنها مجازی نیست. شاعر از قوم بی‌حقیقت انتقاد می‌کند و به آن‌ها می‌گوید که عشقشان سطحی است و باید به جستجوی حقیقت بپردازند. آتش عشق ممکن است دل انسان را بسوزاند، اما این سوزش نیازمند صبوری است. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که دل باید از غیر و محبت‌های زودگذر دور شود تا بتواند به فضایی آسمانی و حقیقی پرواز کند و در این زمینه، پیام‌های حق را در دل دارد.