غزل شمارهٔ ۵۰۴ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از اشتباهات خود در زندگی صحبت می‌کند و به نوعی از سردرگمی در انتخاب مسیر و هدایت می‌گوید. او به این نکته اشاره دارد که به جای پیروی از عقل و راه صحیح، تحت تأثیر هوای نفس و وسوسه‌ها قرار گرفته و دلش را به چیزهای بی‌ارزش بسته است. شاعر احساس می‌کند که بارها به اشتباه در مسیر نادرست حرکت کرده و هیچ‌کس هم نتوانسته او را راهنمایی کند. او در پایان از خداوند طلب می‌کند که دوباره در این مسیر راه راست را به او نشان دهد و از اشتباهاتش درس بگیرد.