غزل شمارهٔ ۵۱۳ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و محبت صحبت می‌کند و در لحظات پایانی زندگی خود به معشوق می‌نگرد. او از معشوق می‌خواهد که به سوی او بیاید تا جان خود را برایش فدا کند و از او باری دیگر زندگی را بگیرد. شاعر به آرزوی دیدار چهره معشوقش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که اگر نفسش به پایان برسد، همواره یاد او را در دل خواهد داشت. در نهایت، او تأکید می‌کند که تا زمانی که نفس دارد، نام دوست را ذکر خواهد کرد و از لحظاتش در کنار معشوق بهره‌مند است.