غزل شمارهٔ ۵۱۱ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن شعری است که به مضامین زندگی، مرگ و نزدیک شدن به حقیقت الهی می‌پردازد. شاعر به سایقه عمر و جدایی از دنیا اشاره می‌کند و به عیش و نوشی که در این دنیا وجود دارد، وداع می‌گوید. او از شنوندگان می‌خواهد که با گوش شنوا به نغمه‌های زندگی گوش فرا دهند و از آن بهره‌مند شوند. همچنین، او تاکید می‌کند که برای نزدیکی به حق باید از خود خواسته‌ها و دنیاویات فاصله گرفت و فانی در ذات الهی شد. در نهایت، شاعر می‌گوید که شجاعت در شکستن خود و دوری از ego، منجر به رستگاری و پیروزی است.