غزل شمارهٔ ۵۵۴ فیض کاشانی
فیض کاشانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
وجودی لک شهودی لک ثبوتی لک ثباتی لک
بقائی لک حیاتی لک فنائی لک مماتی لک
قیامی لک قعودی لک رکوعی لک سجودی لک
خضوعی لک خشوعی لک قنوتی لک صلاتی لک
سکوتی لک کلامی لک فطوری لک صیامی لک
عکوفی فی المساجد لک زکوتی لک
مجیء لک من الفج و احرامی الی الحج
و کشفی لک عن الراس اتینی تبیاتی لک
و قوفی بالمشاعر لک و سعیی فی الشعایر لک
و بالبیت طوافی لک و مشیی هرولاتی لک
و حلقی لک و تقصیری و ذکرک لک و تکبیری
لک رمی بجمرات و هدنی اضحیاتی لک
زیاراتی و خیراتی عباداتی و طاعاتی
بک منک بتوفیقی و نیاتی لهاتی لک
و ان عشت فعشنی لک و ان موه فمتنی لک
لک ابقی و فیک افنی حیاتی لک و فاتی لک
فوادی مهجتی لبی مثالی نیتی حسی
خیالی فکرتی عقلی اری مجموع ذاتی لک
رقیت فی مقاماتی وجدت الفیض مرقاتی
قنیت فیک عن ذاتی فذاتی لک صفاتی لک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به تصویر کشیدن عمیق ارتباط و وابستگی روحی و وجودی انسان به خداوند می‌پردازد. نویسنده با بیان صفات و ویژگی‌های مختلف، از وجود و حیات تا عبادات و مناسک مذهبی، به وحدت و انسجام درونی خود با ذات الهی اشاره می‌کند. این شعر، تجلی محبت و تعهد به خداوند را در قالب عبادت، دعا، و یادآوری از صفات الهی و همچنین درخواست از خدا برای ادامه حیات در مسیر بندگی و از بین رفتن خود در عشق به او بیان می‌کند. نویسنده از زندگی و مرگ، واقف بودن در مکان‌های مقدس و تلاوت نام خدا نیز یاد می‌کند و در نهایت، وجود کامل خود را به خدا نسبت می‌دهد.