غزل شمارهٔ ۵۸ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به معشوق خود خطاب می‌کند و از او می‌خواهد که سریع بیاید، زیرا عمر به سرعت می‌گذرد. او دل‌تنگی و غم عاشقان را بیان می‌کند و اینکه عشق او آرامش دل‌های غمگین است. شاعر به تاثیر لب‌های معشوق بر خود اشاره می‌کند و از او تقاضای توجه و درک احساساتش را دارد. شب‌ها به یاد معشوق بیدار می‌ماند و از سختی‌های عاشقی می‌گوید که خواب را از چشمانش گرفته است. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که وصال معشوق و ارتباط با او تنها راه رهایی از حجاب و جدایی است.